De Dutch komen eraan!

Wie had dat ooit kunnen denken.
Nederlands is een belangrijke taal geworden in Andalusië. 

Het kan niet duidelijker. Mr Smith verkoopt, en Mhr. Jansen koopt.

Dit is zowel een erg recente evolutie, als ook een waar je gewoon niet naast kunt kijken: Nederlanders en Vlamingen hebben het echte Andalusië ontdekt!

Waren ze tot voor een paar jaar nog erg aarzelend, met het gevoel een avontuurlijke voorhoede of trendsetter te zijn, nu hoor je Nederlands tot in het meest rurale baancafé of het kleinste witte dorpje.

Alleen al in Alhaurin el Grande zijn er 22 B&B’s uitgebaat door Nederlandstaligen. En daardoor zijn Spanjaarden die Nederlands kunnen ineens ook erg in trek als obers, tuiniers – en advocaten.

Hoe komt dat zo ineens?

Nederlandse-in-Andalusie

Hond uitlaten aan de Rio Grande

Met enige overdrijving kunnen we zeggen dat er hier tot voor 2014 maar één type buitenlander was: de Brit.

Sinds de schrijver Gerald Brennan vanuit de dorpjes Yegen, Churriana en Alhaurin el Grande over Spanje begon te schrijven, trok het de aandacht van de eerste Britten. Dat was in de jaren ’20 tot ’70 en het lag aan de basis van een sneeuwbaleffect: de gemiddelde Engelse koper is erg gemakkelijk, maakt zich weinig zorgen, want iedereen heeft wel minstens een oom of vriend of ouders die hier al ooit eigendom hadden gekocht. Dit resulteerde in de zeer grote Britse communities in zowat elke grotere gemeente en rond de golfterreinen, met eigen bars en clubs.

Voor elke andere nationaliteit voelde Andalusië toch nog erg aan als een groot avontuur.

Vlamingen-in-Tolox

In dorpshuis in Tolox

Dan kwam de Brexit.
Met voor de veelal gepensioneerde huiseigenaar de vraagtekens over de toekomst van pensioen en sociale zekerheid. Vooral zij voor wie bijkomende verzekeringen een groot verschil uitmaakt begonnen zich af te vragen of het toch niet beter was om terug te keren naar het VK. Met ineens een groter aanbod van onroerend goed, zowel als aantrekkelijke prijzen.
Wat voor mensen uit landen waar je nog weinig rente krijgt op spaargeld, aantrekkelijk overkwam. En zo belandde hier twee jaar geleden de eerste dozijnen Nederlandstaligen. Wat kennelijk resulteert in dezelfde sneeuwbal.
Die schrik voor legale kwesties e.d. vermindert zienderogen, want iedereen vindt overal landgenoten om ervaringen mee uit te wisselen en – voilà – ik kan weer in mijn moedertaal bloggen.

Hoe is de Vlaamse of Nederlandse klant?

Iedereen brengt het eigen land mee naar hier.

Zowel Nederlanders als Vlamingen brengen meestal een ontzettende gevoeligheid voor bouwkwaliteit mee: in een land waar je altijd binnenzit is alles omtrent het huis erg belangrijk, en dat gaat van isolatie tot decoratie. Je brengt er namelijk je hele leven door.

Een ruraal Andalusisch huis voelt dan ‘verkeerd’ aan – terwijl het dit natuurlijk niet is. Als je er al tijd doorbrengt, en niet zoals de gemiddelde Andalusiër de straat en de barretjes gebruikt als woonkamer, zit je buiten. Bijna de helft van het jaar is het huis niet veel meer dan een veredelde kleerkast. 

Tegelijkertijd is Afrika een plaat die onder Andalusië doorschuift, wat ‘nieuwe‘ bergen heeft gecreëerd, en grond die nog steeds een tikje aan het settelen is – dus iets als een scheurtje in een muur is volstrekt normaal. En al helemaal op ruraal land – een pueblo is altijd op een marmeren plaat of rots gemaakt, maar de campo/ruraal land moest juist altijd zo vruchtbaar en mul mogelijk zijn.

Voor iemand uit de Lage Landen zit een scheurtje in de psyche als een diep en onheilspellend teken.

Verder zal het niet verwonderen dat vlakke gebieden vrij populair zijn. Kan de Duitser of Oostenrijker snel de heuvels opzoeken, dan moeten Nederlandstaligen erg wennen aan steile wegen. Een inzinking van 5 meter wordt al snel een ‘afgrond’. Dat gevoel verdwijnt na een maand of 2 – maar zoveel tijd geven de meeste kopers zichzelf niet, dus, ja, dat verklaart de populariteit en hogere prijzen van huizen in vlakke gebieden.

We hebben ook snel de neiging om een huis klein te vinden, en het land te groot, ook iets wat volledig verdwijnt na een paar jaren – en, en, en… zijn zéér open naar de cultuur en de levenswijze toe, en op z’n minst met een kleine wens om te integreren – praktisch niemand zoekt naar ‘Nederland-maar-dan-in-de-zon‘. Dat op zich maakt hun ontzettend fijne klanten, waarbij Andalusië en het voortbestaan van haar cultuur ook in goede handen is.

En die zich dan ook erg snel gesetteld voelen.

Ben

Belgen-in-Andalusie

In Andalusië wonen betekent: altijd bezoekers hebben.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s